Pazartesi, Kasım 07, 2005
Kirli yaşıyoruz. Temizmiş gibi yapıyoruz.



Kirli yaşıyoruz. Temizmiş gibi yapıyoruz.

Dünya kirleniyor. Birlikte de insanlar. Kabul etmiyoruz fakat ısrarla. "Ben temizim" diyoruz yüzlerimizden akan lekelere inat.

Her gün tanıyıp tanımadığımız insanların haklarını yiyoruz çatır çatır. Sıralarda öne geçiyoruz, rüşvet veriyoruz, yalan söylüyoruz, güçsüzü eziyoruz, güçlüye dayanıyoruz, güçlü de bize dayanıyor haliyle... Aldırmıyoruz, "ben temizim" diyoruz yine.

Utanmıyoruz. Karşı cinsi (kız erkek farketmez) insandan önce dişi - erkek olarak görüyoruz. Cinsel ayrımlar önce geliyor.

Sevgimizi paylaşmaktan korkuyoruz. Kirletmekten değil, kirletilmekten korkuyoruz. "Bana ne" diyoruz. Bencil olmadığımızı iddia ediyoruz.

Tanımadığımız insanların arkasından küfrediyoruz. Sarı ışığın belirmesi ile yeşil ışığın yanması arasındaki anda önümüzde duran araç sürücüsünün annesi hakkında ileri geri konuşuyoruz. Bok yetiştiriyoruz ve boklar elimize yüzümüze bulaşıyor. Temizmiş gibi yapıyoruz.

Delikanlı takılıyoruz. (Delikanlı kızlar var bir de bu aralar, moda) Elimize geçen ilk fırsatta vuruyoruz "arkadaş" dediğimizi arkadan. Elimize bulaşan kanları yıkıyoruz, temizmiş gibi yapıyoruz.

Demokrasi ve barış getireceğiz deyip bombalıyoruz. Ölümler ve acılar götürüyoruz.

Komşumuz açken tıka basa yiyoruz. Sokakta kirli çıplak ayaklarıyla gezen adama "yazık" deyip, temiz kürklerimize sarılıyoruz. Temiziz sanıyoruz.

İkili oynuyoruz, nabza göre şerbet veriyoruz. Çıkarlarımız var, gerçekleştirmek istediğimiz şeyler var. Temiz olmadığını bilsek de "Bundan birşey olmaz" diyerek bulaştığımız pisliklerimiz var.

"Bir ben mi salağım?" ile başlayıp, "Sadece ben değilim ki" bahanesinin arkasına sığınarak yaptığımız kötülüklerin, dolandırıcılığın, çıkarcılığın, attığımız kazıkların haddi hesabı yok.

Ayrıntılara takılıp kalıyoruz fakat. Kendimizi avutuyoruz. Aslında gri ve siyahken beyaz olduğumuzu söylemeye o kadar çok "alışıyoruz" ki, buna kendimiz de inanıyoruz bir süre sonra, kendimizi kandırıyoruz.

Üstümüze yapışıp kalmış bokları görmüyoruz. Karşımızdakinin üzerindeki tozlardan iğreniyoruz.

Dünya kirlendi, biz kirlendik. Ne kadar temizmiş gibi yapsak da lekeler var üzerimizde, pis kokular geliyor her birimizden. Çamaşır suyu bile çıkartmıyor lekeleri, en pahalı parfüm durduramıyor kokuyu...

"Ben temizim" diyemiyorum. Var mı yapabilen?
 
posted by bokumda boncuk var at 1:24 ÖÖ | Permalink |


0 Comments:


eXTReMe Tracker