Çarşamba, Aralık 07, 2005
Metro'da elini yanındakinin omzuna atan insan
garip rahatlığıyla dikkat çeken bir çok hücrelidir.

ön bilgi: ankara metrosunda koltuklar yanyana ve gidiş yönüne dik dizilmiştir. yani insanlar tek sıra halinde yan yana oturmaktadır. sırtlar cama dönüktür. koltuklar birleşiktir.

metroya binilir, tercihen etrafı en az insanla çevrili koltuğa oturulur. en az insanla çevrili yere oturulur ki, elinizdeki ders notlarınızı, gazetenizi, kitabınızı başka insanlar kafalarını kuğu gibi uzatarak dikizlemesin, siz de röntgenlenmemenin rahatlığıyla çalışın dersinize, okuyun gazetenizi.

neyse, birazdan başlığa konu olan çok hücreli gelir. yanınızın yanı doludur, fakat bir dolu da boş yer vardır ayrıca. kahramanımız (evet, çok hücreli) yer yokmuş gibi sizin ile diğer yolcunun arasındaki tek koltuğa oturur.

biraz kaykılır, sizi ve diğer yolcuya ön rahatsızlığı ve bu yolculuk size haram olacak mesajını verir peşin peşin.

öksürür, boğulacak gibi öksürür. sanki bir daha hiç öksüremeyekmiş gibi çok öksürür. öksürür ki, son bir gayretle bir kaç saat sonra sınavınız olan derse çalışamayın. yüzüne ters ters bakarsınız, belki anlar diye. anlamaz.

götü küçük ya da büyük olsun farketmez, yanındaki insana ayrılan alana her koşulda taşabilir. çok küçükse bir sağdakini bir soldakini rahatsız etmekten geri durmaz. eşitliği bozmaz.

metro düdüğünü çalar. trene inen merdivenin son basamaklarındaki insanlar da koşarak kapıyı biraz zorlayarak da olsa kendilerini içeri atarlar.

çok hücreli olduğunu sandığımız ama emin olamadığımız kahramanımız, kendisinden gelen ter kokusuna aldırmadan, rahatlığının ve öküzlüğünün bir göstergesi olarak kollarını bir kartal gibi açarak iki yanındaki insanların omuzlarına doğru atar. hatta bazen bu hareket öyle abartılı yapılır ki, bazen sadece yanındakine değil, yanındakinin yanındakininin omuzuan bile uzanabilir.

"beyefendi o kolunuzu çabuk oradan çeker misiniz!" dersiniz sinirle, "birader sen de ne rahatsız adammışsın" tepkisi verir, çok hücreli öküzümüz. daha sonra diğer rahatsız olan yolcularla beraber bir güzel "nasıl insan olunur?" dersi verip, yine anlamaz, "sus lan mına koyim bi el kol attık diye tövbe töve adamın başını belaya sokma amuğa koduum" gibi anlamsız cümleler kurmaya devam ederse bir güzel sopalanır. ders olur. herşey güzel olur. hayat bayram olur.
 
posted by bokumda boncuk var at 7:30 ÖS | Permalink |


1 Comments:


eXTReMe Tracker